English English Greek Ελληνικά
Ο Αντιτέκτονας Απόστολος Μακράκης (1831 - 1905)

Θεολόγος, Πατριώτης και Ιεροκήρυκας. Πολυτάραχη και δυναμική προσωπικότητα που άφησε έντονα ίχνη στη θρησκευτική, κοινωνική κι πολιτική ζωή της εποχής του.
Συνδύαζε, βαθειά και πηγαία ευσέβεια, πρωτότυπο συγγραφικό ταλέντο και δεινή ρητορική ικανότητα. Όλα αυτά όμως τα πρόβαλε με βυζαντινό καλογερίστικο φανατισμό, με προσωπική εμπάθεια και με ακατανόητο μίσος για κάθε νεωτερισμό.

Δεν ήταν μόνο ο Τεκτονισμός που υπέστη την πληθωρική και εκρηκτική του δράση.
Μετά τις σπουδές του στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και την παραμονή του στο Παρίσι σαν δάσκαλος της Ελληνικής, με πρωτοφανή τόλμη στην αρχή καταφέρθηκε κατά της νεότερης φιλοσοφικής αναζήτησης (Κάντιος, Καρτέσιος κ.λπ.) την οποία κατηγόρησε ανοιχτά σαν ανεδαφική επειδή δεν στηριζόταν στη Χριστιανική Δογματική.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα διακήρυξε την πίστη του στη δόξα του Ελληνικού Έθνους σαν περιούσιου λαού και εξαπέλυσε σφοδρές κατά του Τεκτονισμού επιθέσεις. Συγχρόνως πολέμησε την Ιερά Σύνοδο η οποία τον αποκήρυξε σαν αιρετικό και κλείστηκε τότε δυο φορές φυλακή για εξύβριση του Βασιλιά.

Ανάπτυξε δικό του φιλοσοφικό και δογματικό σύστημα και ίδρυσε για τη διδασκαλία του τη "Σχολή του Λόγου" στην οποία δίδαξαν αξιόλογοι και πρωτότυποι στοχαστές και η οποία κλείστηκε μετά από πολλές περιπέτειες.

Αργότερα ίδρυσε τον πολιτικό σύλλογο "Ο Άγιος Κωνσταντίνος" με τον οποίο επιδίωκε την επί γης εγκαθίδρυση της Βασιλείας του Θεού και την εκδίωξη των Τούρκων από την Κωνσταντινούπολη.
Τις τολμηρές του ιδέες παρουσίασε σε Πατριάρχες και Αυτοκράτορες και η κριτική του δεν ορρώδησε προ ουδενός. Περιπλανήθηκε φυλακίστηκε επανειλημμένα και καταδιώχτηκε.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα έζησε ακρωτηριασμένος, φτωχός και εγκαταλειμένος.
Το συγγραφικό του έργο, πλούσιο, πρωτότυπο και τολμηρό δεν προσέχτηκε όσο έπρεπε και η παρουσία του σε μια άλλη κοινωνία περισσότερο βέβαιη για τον εαυτό της και στερεά δομημένη, θα ήταν δημιουργική και ευεργετική.